Antikaaaaa

Antika berjerlere taktım bu aralar kafayı =) Bir sabah uyandım ve aklımdalardı.Dedemden kalma çok güzel berjerler var fakat hepsine teyzem el koymuş durumda.Nasıl yapabiliriz bilmiyorum ama annemle istemeyi düşünüyoruz.Bu konuda çok kesin kararları olan teyzeme bir tanesini bize verebilir misin dedikten sonra alacağımız tepkiyi merakla bekliyoruz.Umarım evet der ve o tatlı şey evimizde yerini alır :D Bu aralar internetten de çok sayıda berjere baktım hepsi de çok hoş ama arasından üç tanesi muhteşemdi.

Pembe olsa,yazılı bi tshirt olsa,hava güzel olsa,ayağımda babetlerim olsa,kulağımda the all american rejects çalsa,heryer çiçek koksa,bir pazar günü olsa,müthiş bi kahvaltı olsa,güneş yüzüme vursa olsa olsa olsaaaaaaaaaaa =)) Bahar ne güzel geldin hoşgeldin!!!

Baharın Ankarada kendini iyiden iyiye hissetirdiği bu günlerde içim kıpır kıpır oldu ve bir pazar günü için böyle bi hayal kurdum kendimce.En kısa zamanda kafamda yaptığım "benim olmalı" listesindekiler için

Şiir yazmak kendimi ifade etmek için kullandığım şeylerden biri ama artık burada kendimi ifade ettiğim diğer şeyleri de paylaşıcam.Moda,müzik,kitaplar ve tabiki şiirlerim =)) Böyle karman çorman bi blog olucak :D

Hatta hemen son bikaç yıldır gelinliğimde bile olsun dediğim fiyonkların moda oluşundan bahsedicem =)Ayakkabılardan elbiselere heryere kondurulabilecek ufak bir fiyonk herşeyi değiştirebilir,hareketlendirebilir :D

Susma

bekleyenlerin fazlaca olduğu yerlerden hoşlanmazdım zaten ezelden beri
yalnızlık ve karamsarlık sinmiş herbirinin üstüne
herkes aynı birbirlerinden farksız
bu bunaltıcı havanın sebebi herbiri için ayrı
bir açık yara bir unutulmuşluk
sonucunda da suskunluk
susmayı da sevmem yerinde iyi herşey
susmayı da bilmelisin yeri gelince
ama konuşman gereken yerde susmamalı kimse

Asiyim son günlerde biraz da agresif önüme gelene bağırasım var yada gidesim...Uzaklara çok uzaklara herşeyi bırakıp kaçabileceğim bi yere benim ben olduğumu bilmeyecekleri bir yere,bambaşka hiç bilmediğim bir dilin konuşulduğu bir yere,konuşmak zorunda olmadığım günlerce susabileceğim bir yere.Ya sıkılırsam? Hayatında neredeyse hiç yalnız kalmamış birinin bu yalnızlığa olan özlemi de ne? Herkes yalnızlıktan böylesine korkarken beni bu kadar yalnızlıpa çeken ne? Öyle istiyorum ki küçük bir bavulla buralardan gitmeyi.Hayatımı küçültmeyi,şaşırmayı,şaşırtmayı en çokta hayallerimi.Onları geri istiyorum.Bir filmde küçük çocuk soruyordu ya "Büyüdükçe hayallerimiz küçülür mü?" Evet küçülür yada küçülmez ama göremeyeceğimiz bir yere giderler,göndeririz.Gerçekleştiremediğimiz her hayal büyüdükçe karabasan olur yara olur içimizde o yüzden atarız onları çöpe.Hatta unuturuz hayal kurduğumuz çocukluğumuzu yıllar sonra olmak istediğimiz yerle olduğumuz yer arasındaki farkı gördükçe.Teker teker gömeriz onları yada atarız dipsiz kuyulara.Böyle böyle acımasızlaşır büyükler çocukluklarını sile sile.Küçükken hep anlayamayız anne babalarımızın bu sanki hiç çocuk olmamışçasına bize haksız davranışlarını büyüdükçe anlıyorum onlar unuttular çocukluklarını.Hayatın herhangi bir dönemecinde bıraktılar anılarını.Böyledir büyüme sancıları birşeyleri sile sile büyürsün.Büyüdükçe de aslında içten içe küçülürsün.

Unutan II

büyümüş,anlamış ve yenilenmiş bir zihin...
senin geri gelmeyeceğini anladığımda
benden sonra çok el tutup çok göze baktığını öğrendiğimde
senin gibi birkaç insan daha tanıdğımda
büyüdüm
hayatın toz pembe olmadığını görünce
aşkın çok can yaktığını hissedince
özlenenlerin daima geri gelmeyeck şeyler olduğunu farkedince
ve hatta özlemekten biraz biraz vazgeçince
büyüdüm ve anladım
yeni birilerine aşık olunca
aşık olmanın müthiş birşey olduğunu anlayınca
aşkın onda olduğunu tadınca
beni onla gördüğünde kahrolduğunu gördüğümde
hatta içimden deli gibi kahkaha attığımda
büyüdüm anladım ve yenilendim =)

Unutan I

unutan , kör ve köhne bir zihin...
şuan sahip olduğum tek şey bu
buda senden bana kalan tek şey olsa gerek
unutmalısın dediğinde günler boyunca ağladığımı
unutamam unutamam silemem bunları zihnimden diye çırpındığımı
ben hiç olmadım varsay dediğinde ama o zaman bende varolamam ki dediğimi
unuttum
seni bi başkasıyla gördüğümü
onun elini sıkı sıkı tutuşuna şahit olduğumu
sonra beni görünce telaşlanıp terleyişini
ağzına 2-3 özür kelimesi dolayıp günlerce özür dileyip yalvardığını
unuttum ve kör oldum
hayatımın en merkezine seni koyduğumu
sen gidince çaresiz ve yapayalnız kaldığımı
yolda kaybolmuş bir çocuk gibi ağladığımı
annesinin ona süt veren memesini arayan bir bebek gibi seni aradığımı
unuttum , kör oldum ve köhneleştim